Shurima

Wieki pod ziemią robią dziwne rzeczy ze zmarłymi cesarstwa — to jedno nie chce pozostać pogrzebane, a jego fragmenty wciąż wypływają na powierzchnię, gdy pustynia się przesuwa.

Pod piaskiem

Upadek cesarstwa to już stara historia, jego stolica dawno została pochłonięta, a lud rozproszony po pustyni, która niegdyś była jego sercem. Amumu, Smutna Mumia, przemierza tę samą pustynię jako małe, żałobne przypomnienie o wszystkim, co upadek zabrał — przeklęty, a nie zniszczony. Renekton, Rzeźnik Pustyni, i Nasus, Kurator Pustyni, byli niegdyś wspólnie strażnikami pamięci cesarstwa, dopóki to, co zmieniło jednego z nich w potwora, nie sprawiło, że drugi wciąż próbuje scalić to, co zostało.

Co budzi się pod nim

Azir, Cesarz Pustyni, jest najwyraźniejszym dowodem, że cesarstwo nigdy się nie skończyło — władca powstały z własnego grobowca, by odzyskać tron, który technicznie przestał istnieć wieki temu. Xerath, Wschodzący Mag, pragnął tej samej mocy i uzyskał znacznie gorszy rezultat — pozostał jako żywa, wściekła energia ledwo utrzymująca kształt. Skarner, Pierwotny Władca, jest starszy niż lud cesarstwa — krystaliczny strażnik, którego sen ledwie przerwało powstanie i upadek cesarstwa.

Nie wszyscy na pustyni czekają na przeszłość. Taliyah, Tkaczka Kamieni, i Sivir, Pani Wojny, przemierzają ruiny z własnych, współczesnych powodów — jedna wciąż uczy się, co potrafi zrobić z samą ziemią, druga traktuje starożytne grobowce głównie jako źródło dochodu. K’Sante i Naafiri należą do żywych miast i band wojennych pustyni, a nie do tych pogrzebanych — dowód, że historię cesarstwa piszą nie tylko ci, którzy wspinają się z piasku.

Nawet strażnicy czasu pustyni wydają się niepewni, do której epoki należą. Zilean, Chronokeeper, zabrnął tak daleko w badaniu czasu, że zgubił rachubę, w którym stuleciu stoi, a teraz dryfuje między przeszłością a teraźniejszością cesarstwa, nie angażując się w pełni w żadną z nich. Rammus, Armordillo, jest starszy niż większość wyjaśnień na jego temat — zwinięty i czekający pod piaskiem, tak jak czekają inne sekrety cesarstwa. To, czy pustynia zostanie zapamiętana jako ruina, ostrzeżenie czy królestwo wciąż należne swojemu tronowi, zależy głównie od tego, na kogo z tych postaci podróżny natrafi pierwszy.