Naafiri

Po piaskach Shurima wędrują watahy psów wydmowych — zaciekłe, rywalizujące ze sobą stada, które walczą między sobą nie mniej niż z wszystkim innym o prawo do polowania wśród ruin cesarstwa. Naafiri przewodzi wataże, która góruje nad każdą rywalizującą grupą, a powód nie tkwi wyłącznie w ostrzejszym instynkcie. Pogrzebani pod pustynią na stulecia upadli wojownicy-bogowie cesarstwa zaczynają się ponownie budzić, a wataha Naafiri czerpie swą przewagę z tego samego starożytnego źródła: mocy Darkinów, którą przepuszcza przez istotę wciąż polującą jak zwierzę, do którego jest podobna.

• „We Are More”, jej pasywna umiejętność, przywołuje towarzyszy watahy, którzy skaczą na wszystko, co zaatakuje.
• „Darkin Daggers” pozwala jej rzucić do dwóch ostrzy wywołujących krwawienie; uderzają mocniej, jeśli cel już krwawi.
• „The Call of the Pack” czyni ją nieobieralną na cel, przywołując więcej ogarów i zwiększając jej szybkość oraz obrażenia.
• „Eviscerate” to doskok przez obszar, który rani wrogów i przywołuje rannych towarzyszy watahy, by mogła ich uleczyć.
• „Hounds’ Pursuit” wysyła całą watahę na jednego championa, a po zdobyczy dostępne jest drugie użycie.

Pod powierzchnią Naafiri należy do tego samego pogrzebanego świata co Nasus i Azir — Shurima, w której dawna potęga wciąż nie skończyła się budzić, a wataha ogarów okazująca się czymś więcej niż zwierzętami jest tylko kolejnym tego znakiem.

W walce Naafiri gra jako hybryda zabójcy i wojownika, najczęściej na midzie lub topie, korzystając z many jak wiele championów związanych z odrodzeniem Shurima. Samo cesarstwo to niegdyś potężna pustynna potęga, dziś pogrzebana w piasku, a jego wyniesieni wojownicy-bogowie budzą się na nowo — tło, które sprawia, że wataha ogarów napędzana mocą Darkinów wydaje się nie anomalia, lecz kolejnym elementem budzącego się cesarstwa. Naafiri poluje odpowiednio: mniej jak samotny drapieżnik, bardziej jak widoczny skraj znacznie większej, starszej rzeczy, która znów zaczyna się poruszać.