Shurima

Yeraltında geçen yüzyıllar bir imparatorluğun ölülerine tuhaf şeyler yapar — bu ölü gömülü kalmayı reddediyor ve çöl her kaydığında parçaları yeniden yüzeye çıkıyor.

Kumun Altında

İmparatorluğun çöküşü artık eski haber, başkenti çoktan yutulmuş ve halkı bir zamanlar kalbi olan çöle dağılmış. Amumu, Hüzünlü Mumya, aynı çölde dolaşır; düşüşün her şeye mal olduğunun küçük, kederli bir hatırlatıcısı olarak, yok edilmek yerine lanetlenmiştir. Renekton, Kumların Kasabı ve Nasus, Kumların Koruyucusu, bir zamanlar birlikte imparatorluğun hafızasının bekçileriydi; ta ki birini bir canavara dönüştüren şey, diğerini hâlâ geriye kalanları bir arada tutmaya çalışırken bırakana kadar.

Altından Ne Uyanıyor

Azir, Kumların İmparatoru, imparatorluğun asla tamamen sona ermediğinin en açık işaretidir — teknik olarak yüzyıllar önce var olmayı bırakmış bir tahtı geri almak için kendi mezarından yükselen bir hükümdar. Xerath, Yükselmiş Büyücü, aynı türden gücü aradı ve çok daha kötü bir sonuç aldı; neredeyse bir şekli zor tutan, canlı ve öfkeli bir enerji olarak kaldı. Skarner, İlkel Hükümdar, imparatorluğun halkından tamamen önce var olan kristal bir koruyucudur; imparatorluğun yükselişi ve düşüşü onun uykusunu pek kesintiye uğratmamıştır.

Çöldeki herkes geçmişi beklemiyor. Taliyah, Taş Dokuyucu ve Sivir, Savaş Hanımı, orada bulunmalarının kendilerine ait güncel nedenleriyle harabelerde dolaşırlar; biri toprağın kendisiyle neler yapabileceğini hâlâ öğreniyor, diğeri antik mezarları esas olarak bir gelir kaynağı olarak görüyor. K’Sante ve Naafiri ikisi de çölün gömülü şehirlerine değil, yaşayan şehirlerine ve savaş çetelerine aittir — imparatorluğun hikâyesinin yalnızca kumdan dışarı tırmanan şeyler tarafından yazılmadığının kanıtı.

Çölün zaman bekçileri bile hangi çağa ait olduklarından emin görünmüyor. Zilean, Zaman Bekçisi, zaman üzerine kendi çalışmasında o kadar ileri gitti ki hangi yüzyılda durduğunu kaybetti ve şimdi ikisine de tamamen bağlanmadan imparatorluğun geçmişi ile bugünü arasında sürükleniyor. Rammus, Zırhlı Armadillo, kendisi için sunulan çoğu açıklamadan daha yaşlıdır; imparatorluğun diğer sırlarının beklemeye eğilimli olduğu gibi kumun altında kıvrılmış bekler. Çölün bir harabe, bir uyarı ya da hâlâ tahtını borçlu bir krallık olarak hatırlanması, büyük ölçüde bir gezginin bu figürlerden hangisiyle önce karşılaştığına bağlıdır.