Amumu'nun Hikâyesi
Kimse bir Amumu hikâyesini iki kez aynı şekilde anlatmaz ve olay da zaten biraz bu. Antik Shurima'dan çıkıp tek bir dost arayışıyla dünyayı dolaşan yalnız, kederli bir figür olduğu söylenir; oysa dostluk, asla sahip olamayacağı tek şeydir.
Lanet temas yoluyla işler: dokunuşu ölüm getirir, sevgisi yıkım getirir ve böylece her yakınlaşma girişimi hep aynı şekilde sona erer. Onu gerçekten gördüğünü iddia edenler, bir insandan çok küçük, sarılı bir kadavraya benzeyen, hiç çözülmeyen bandajları sürükleyen bir şey tanımlar. Bandage Toss onu işaretlediği hedefe doğru çeker ve varışta hedefi sersemletir; Despair ise sadece varlığıyla yakındaki her şeyden can çeker ve temel saldırılarının uyguladığı o kalıcı Curse etkisini tazeler. Tantrum, gelen fiziksel hasarın bir kısmını kalıcı olarak emmesini ve dışa doğru geri salmasını sağlar; ona yapılan her vuruş, bir sonraki kullanımın bekleme süresini kısaltır. Curse of the Sad Mummy ise onu tanımlayan o bandajlarla koca bir grubu bağlar; sanki yalnızlığın kendisi bulaşıcıymış ve yakındaki herkes, istese de istemese de onun hikâyesinin bir parçası olmuş gibi.
Nesiller boyu anlatımlar, şarkılar ve folklor, özgün hikâyenin üzerine yığılıp durdu; öyle ki artık gerçeği uydurmacadan ayırmak gerçekten mümkün değil — ki bu da doğasının tamamı, kimsenin yaklaşıp doğrulayamadığı şeyler üzerine kurulmuş bir figür için çok uygun. Bu kökeni, kendisi de yarı efsane yarı tarih olan Shurima'nın gömülü imparatorluğuyla ve hikâyeleri aynı kuma o kadar dolanmış olan Azir ile Akshan gibi diğer Shurimalı karakterlerle paylaşır; her biri, çölün çok uzun zamandır gömdüğü farklı bir yarı gerçeğin temsilcisidir.
GaleriAmumu Görselleri
