Styl to dosłowna mechanika Samira. Daredevil Impulse buduje ocenę kombosu za każdym razem, gdy trafi atakiem lub umiejętnością inną niż poprzednia, zmuszając ją do przeplatania strzałów, cięć mieczem i dashy zamiast powtarzania tego samego ruchu. Jej ataki w zasięgu wręcz zadają dodatkowe obrażenia magiczne, a ona może dashować do wrogów objętych efektami unieruchomienia — dlatego tak naturalnie pasuje do supportów z hookami i stunami na bocie.
Flair dostosowuje się do zasięgu, oddając strzał z dystansu lub wykonując cięcie ostrzem z bliska, a rzucona podczas Wild Rush uderza we wszystko na jej drodze dashu. Sam Wild Rush jest silnikiem jej agresji: dash przez wrogów (włącznie ze strukturami), który daje szybkość ataku i, co kluczowe, odświeża swój cooldown po zabójstwie championa, umożliwiając łańcuchowe resety, które definiują jej najlepsze walki. Blade Whirl to jej sztuczka na przetrwanie — wirujące cięcie, które rani wrogów i niszczy nadlatujące wrogie pociski, pozwalając jej stać w krzyżowym ogniu skillshotów, które usunęłyby innych marksmanów.
Inferno Trigger wykorzystuje całe przedstawienie: potok strzałów wystrzelonych we wszystkich wrogów wokół niej. W przeciwieństwie do większości ultimate'ów marksmanów chce Samira w środku wrogiej drużyny, a w połączeniu z resetami Wild Rush tworzy charakterystyczny wzorzec pentakilla — zabij, zresetuj, dashuj, wyładuj ponownie.
Samira to hybryda Marksman/Assassin dla graczy ADC, którzy uważają kiting z tylnej linii za zbyt pasywny. Wymienia bezpieczeństwo zasięgu na walkę w zwarciu, świetnie radzi sobie z grupami wrogów i zależy od sojuszniczej kontroli tłumu oraz dyscypliny kombosów. Gdy resety się kończą, ona też.