Runeterra

Runeterra'daki her önemli figür bir bayrağa bağlı değildir. Bazıları herhangi bir ulustan daha eski güçlere aittir, bazıları bir ülkenin tarihine sığmayacak kadar kişisel trajedilerle şekillenmiştir ve bazıları bir yere yerleşmek için yeterince durmayı hiç başaramamıştır.

Aatrox, Darkin Blade, mevcut haritadan bile öncesine dayanır; dünyayı hâlâ tanıdığı bir şekle zorlamaya çalışan kadim bir savaşın kalıntısıdır. Mordekaiser, Iron Revenant ve Nocturne, Eternal Nightmare de benzer şekilde eski ve düşmanca emellere sahiptir; biri hapsolmuş ruhların diyarını yönetirken diğeri herhangi bir halkın korkusuyla değil, korkunun kendisiyle beslenir.

Diğerleri tasarımdan değil koşullardan dolayı gezinir. Bard, the Wandering Caretaker, hiçbir ölümlü hükümetin yetki alanına giremeyeceği kozmik işlerle ilgilenir. Kindred, the Eternal Hunters, ölümün gerektiği her yere gider; sınırlara kayıtsızdır çünkü ölüm de onlara hiç saygı duymamıştır. Fiddlesticks, the Ancient Fear, yalnızca korkunun zaten kök saldığı yerlerde ortaya çıkar ki bu herhangi bir yer olabilir.

Bir de bir şeyden kaçanlar ya da ona doğru koşanlar var. Lucian, the Purifier ve Evelynn, Agony's Embrace ikisi de avlanır ama zıt nedenlerle: biri kara büyünün yol açtığı acıyı sonlandırmak için, diğeri kendi beslenmesi için acı çektirmek için. Shaco, the Demon Jester ve Locke, the Ashen Exorcist, tehdit ile önlem arasındaki aynı huzursuz alanı işgal eder; biri zulümden zevk alırken diğeri ona cevap vermek için yaratılmıştır. Jax, Grandmaster at Arms ve Ryze, the Rune Mage, dünyayı şekillendiren bir geçmişin parçalarını korur; biri tanrılara ve canavarlara karşı bilemek kılıç ustalığıyla, diğeri dünyanın özgün yaratılışına bağlı büyüyle. Smolder, the Fiery Fledgling bile kendi büyüyen açlığı ve merakından daha organize bir şeye bağlı değildir.

İşte bu başıboş, hiçbir yere bağlı olmayan topluluk, hiçbir ulusun tek başına göğüs geremeyeceği tehditlerle savaşmaya gönüllü eller gerektiğinde Sentinels of Light gibi grupların başvurduğu yerdir; bu da Runeterra’nın en önemli işlerinin bir kısmının hâlâ kimseyi temsil etmeyi kabul etmemiş kişilerce yapıldığının kanıtıdır.