Lucian

Asla Kapanmayan Bir Borç

Lucian’ın ölülerle savaşı çok özel bir ölümle başladı: hayalet Thresh tarafından öldürülen karısı. Kadının sonunda hayata dönmesi meseleyi kapatmalıydı. Kapatmadı. Lucian’ın öfkesini başta ne körüklediyse, sebebi teknik olarak ortadan kalktıktan çok sonra da yanmaya devam etti ve o zamandan beri hayaletleri tamı tamına aynı şiddetle avlamayı sürdürüyor, sanki borç hâlâ ödenmemiş gibi.

İkiz Tabancalar, Yarım Önlem Yok

Bir Işık Fedaisi olarak Lucian, Kara Sis’i ve onun doğurduğu hayaletleri tek bir savaş alanına sıkışmış kapanmış bir bölüm değil, Runeterra geneline yayılan süregelen bir acil durum olarak görür. İkiz yadigar tabancaları tam da bu tür amansız bir iş için tasarlanmıştır: Piercing Light tek bir hedefi temiz bir şekilde delip geçer, Ardent Blaze daha geniş bir grubu yıldız şeklinde bir ışık patlamasıyla işaretler ve Relentless Pursuit, bir açık belirdiği anda içeri ya da dışarı atılmasını sağlar. Pasifi Lightslinger, her yetenek kullanımından sonra temel saldırılarını ikiye katlar, böylece hedef üzerindeki baskı uzun süre gevşemez — ve bir dövüşü kesin olarak bitirme zamanı geldiğinde, nihai yeteneği The Culling, silahlarını ne canlının ne ölünün önünde durmak istemeyeceği bir sele dönüştürür.

Tasarımı Gereği Merhametsiz

Hiçbiri gösteriş gibi okunmuyor. Lucian az merhamet, daha da az tereddüt gösterir; hâlâ serbest dolaşan her hayaleti, henüz ölmemiş olanlar için aktif bir tehdit olarak görür ve Kara Sis’in en eski dehşetlerinin, nefes almasını korumaya yemin ettiği yaşayanlara yaklaşmasına asla izin vermez. O ikiz tabancadan çıkan her kurşunun hesabı, içten içe hâlâ açık saydığı bir borca yazılır. Bu melez kimlik — nişancı isabetliliğini bir suikastçının dövüşün tam ortasına dalma isteğiyle birleştirmesi — onu bot lane'de düello yaparken de mid lane'de tek başına avlanırken de aynı derecede rahat ettirir; tıpkı herhangi bir ulusa gevşek bağlarla bağlı Evelynn ve Fiddlesticks gibi diğer gezginlerle birlikte.