Runeterra

Nie każda znacząca postać w Runeterra odpowiada przed jakąś flagą. Niektóre należą do sił starszych niż jakikolwiek naród, inne ukształtowały tragedie zbyt osobiste, by pasowały do historii kraju, a jeszcze inne po prostu nigdy nie przestały się przemieszczać na tyle długo, by gdziekolwiek się osiedlić.

Aatrox, Mroczny Ostrze, istniał na długo przed obecną mapą, pozostałość starożytnej wojny, która wciąż próbuje nagiąć świat do znanego sobie kształtu. Mordekaiser, Żelazny Revenant, i Nocturne, Wieczny Koszmar, noszą podobnie stare i równie wrogie ambicje — jeden włada królestwem uwięzionych dusz, a drugi żywi się samym strachem, nie strachem konkretnego ludu.

Inni wędrują z przypadku, nie z wyboru. Bard, Wędrujący Opiekun, zajmuje się sprawami kosmicznymi, do których żaden śmiertelny rząd nie miał prawa rościć sobie jurysdykcji. Kindred, Wieczni Łowcy, przemieszcza się tam, gdzie śmierć jest należna, obojętna na granice, bo śmierć nigdy ich nie szanowała. Fiddlesticks, Pierwotny Lęk, pojawia się tylko tam, gdzie groza już się zakorzeniła, a to może być absolutnie wszędzie.

Są też tacy, którzy przed czymś uciekają albo ku czemuś dążą. Lucian, Oczyszciciel, i Evelynn, Uścisk Agonii, oboje polują, choć z przeciwnych powodów: jedno by zakończyć cierpienie spowodowane ciemną magią, drugie by je zadawać dla własnego pożywienia. Shaco, Diabelski Błazen, i Locke, Popielny Egzorcysta, zajmują tę samą niespokojną przestrzeń między groźbą a środkiem zaradczym — jeden rozkoszuje się okrucieństwem, drugi został stworzony, by na nie odpowiedzieć. Jax, Mistrz Broni, i Ryze, Mag Run, obaj strzegą fragmentów przeszłości, która ukształtowała świat — jeden przez szermierkę doskonaloną w walkach z bogami i potworami, drugi przez magię związaną z pierwotnym stworzeniem świata. Nawet Smolder, Ognisty Młodzik, nie odpowiada przed niczym bardziej zorganizowanym niż jego własny rosnący głód i ciekawość.

To właśnie z tej luźnej, niesformalizowanej społeczności czerpią grupy takie jak Sentinels of Light, gdy potrzebują rąk gotowych walczyć z zagrożeniami, których nie powstrzyma żadne pojedyncze państwo — dowód, że część najważniejszych dokonań Runeterra’y wciąż jest dziełem ludzi, którzy nigdy nie zgodzili się reprezentować nikogo poza sobą.