Noxus

Bu imparatorlukta güç, ulaşılması gereken bir erdem değil — kabul edilen tek para birimidir ve rütbe ya da doğuştan gelen hak, gerçekten kazanabilen bir askere karşı hiçbir şey satın almaz. Noxus'un Eli Darius sıradan bir askerden imparatorluğun en korkulan uygulayıcılarından birine böyle yükseldi ve Savaş Anası olarak anılan Ambessa sadakati bir soyadıyla değil zafer kaydıyla yönetiyor. Noxus, en güçlülerinin nereden geldiğini hiç pek önemsemedi, yalnızca bunu kanıtlamaya devam etmelerini.

The Trifarix

Yüzyıllar boyunca tek hükümdarların yerini, sonunda hiçbir güç biçiminin tek başına hüküm sürmemesi gerektiği fikri üzerine kurulu üç kişilik bir konsey aldı. Swain, Noxus Baş Generali, koltuğunu soğuk hesap ve hizmet etmek yerine kullandığı, eski ve aç bir güce bağlı bir iradeyle koruyor. Onun etrafında güç daha sessiz biçimlere bürünüyor: Katarina, Uğursuz Kılıç, ve LeBlanc, Aldatıcı, imparatorluğun siyasetinde gölgelerden hareket ediyor ve sonuçları herhangi bir kılıç çekilmeden çok önce belirliyor.

The Black Rose

Konseyin altında daha eski ve daha sessiz bir güç yatar. Üyeleri, kan büyüsü, sırlar ve o anda iktidarda olan kimse üzerinde kaldıraç ticareti yaparak nesiller geçirmiş büyücülerdir; tahtı açıkça sahiplenmeye değer bir ödül değil, uzaktan yönetilecek bir varlık olarak görürler. Cassiopeia’nın yılan benzeri dönüşümü ve Vladimir’in kandan doğan ölümsüzlüğü, sonuç sahip olmaya değer bir güçse büyücülerinin insan dışı bir şeye dönüşmesine izin veren bir Noxus’a aittir.

Her Noxuslu bu iki kamptan birine uymaz. Riven, Sürgün, bir zamanlar kendisine büyülü bir kılıç emanet eden aynı ordu tarafından dışlanmıştır ve şimdi imparatorluğun yapılarının içinde değil, kenarlarında hayatta kalmaktadır. Briar’ın dizginlenmiş açlığı, Kled’in tek kişilik süvari hücumları ve Sion’un idamdan dönüşünün hâlâ ölümsüz olması aynı kurala işaret eder: Noxus ne olduğunu sormaz, sadece onun için hâlâ ne yapabileceğini sorar.