Noxus

Kracht is in dit rijk geen deugd om naar te streven — het is de enige geaccepteerde valuta, en rang of geboorterecht koopt niets tegen een soldaat die daadwerkelijk kan winnen. Zo klom Darius, de Hand van Noxus, op van gewone soldaat tot een van de meest gevreesde handhavers van het rijk, en zo commandeert Ambessa, Matriarch van Oorlog genoemd, loyaliteit door een staat van overwinningen in plaats van een familienaam. Noxus heeft er nooit veel om gegeven waar zijn sterksten vandaan komen, alleen dat ze het blijven bewijzen.

De Trifarix

Eeuwenlang alleenheersers maakten uiteindelijk plaats voor een raad van drie, gebouwd op het idee dat geen enkele vorm van kracht alleen zou moeten regeren. Swain, de Noxische Groot-generaal, houdt zijn zetel vast door koude berekening en een wil die gebonden is aan een oude, hongerige macht die hij gebruikt in plaats van dient. Om hem heen neemt kracht stillere vormen aan: Katarina, het Sinistere Zwaard, en LeBlanc, de Bedriegster, bewegen zich door de politiek van het rijk vanuit de schaduwen, en bepalen de uitkomst lang voordat er ook maar een zwaard wordt getrokken.

De Black Rose

Onder de raad zit een oudere, stillere macht. De leden zijn magiërs die generaties lang handelen in bloedmagie, geheimen en invloed op wie er op dat moment de baas is, en die de troon behandelen als nog een bezit dat van een afstand wordt beheerd in plaats van een prijs die het waard is om openlijk op te eisen. De slangengedaante van Cassiopeia en de uit bloed geboren onsterfelijkheid van Vladimir horen beide bij een Noxus dat zijn magiërs iets anders dan menselijk laat worden als het resultaat macht is die de moeite waard is.

Niet elke Noxiër past in een van beide kampen. Riven, de Banneling, werd afgedankt door hetzelfde leger dat haar ooit een betoverd zwaard toevertrouwde, en overleeft nu aan de randen van het rijk in plaats van in de structuren ervan. De getemde honger van Briar, de eenmanscavalerieaanvallen van Kled en de terugkeer uit de dood van Sion, nog altijd onsterfelijk, wijzen allemaal op dezelfde regel: Noxus vraagt niet wat je bent, alleen wat je nog voor het rijk kunt doen.