Vex

Vex najchętniej zostałaby sama we mgle, a Shadow Isles — naznaczone klątwą archipelag spowity Czarną Mgłą, gdzie śmierć rzadko bywa ostateczna — z ochotą spełniają jej życzenie. Jest yordlem, który jakoś odnalazł zadowolenie w upiornym mroku Wysp, człapiąc przez mgłę z własnym cieniem u boku i bez szczególnej ochoty, by ją opuścić, co już odróżnia ją od większości tego, co tam jeszcze żyje.

Za tym wszystkim nie stoi żadna wielka misja. Vex nie goni za władzą ani zemstą; po prostu woli swój własnoręcznie stworzony skrawek nędzy od tego, co uważa za męczącą wesołość świata zewnętrznego — czy „normików” — i nie ma cierpliwości do nikogo, kto zapuszcza się w jej mrok z innymi oczekiwaniami. Ambicja to nie jej bajka, ale irytacja jak najbardziej, i natychmiast gasi kolor czy szczęście, gdy tylko się zbliży, traktując dobry nastrój nieznajomego jako problem do rozwiązania, a nie do dzielenia.

Jej zestaw umiejętności jest stworzony, by karać dokładnie tego rodzaju wtargnięcia. Doom ‘n Gloom okresowo wzmacnia jej następną podstawową umiejętność, by przestraszyć wrogów i przerwać ich szarże, oraz oznacza każdego, kto szarżuje w jej pobliżu, aby mogła wykorzystać to oznaczenie do kontrataku. Mistral Bolt wystrzeliwuje pocisk, który przyspiesza im dłużej leci, Personal Space daje jej tarczę i rani wszystko, co podejdzie zbyt blisko, Looming Darkness tworzy strefę spowolnienia, która rozprzestrzenia Gloom na wszystkich w niej stojących, a jej umiejętność ostateczna, Shadow Surge, oznacza cel z dystansu, po czym pozwala jej rzucić ją ponownie, by szarżować prosto w niego. Gra na mid lane jako mag korzystający ze zwykłej many, bez większego zainteresowania błyskiem czy widowiskowością, tylko cicha, efektywna mizeria. Inni mieszkańcy Shadow Isles, tacy jak Hecarim, nawiedzają tę samą mgłę, choć zwykle z znacznie większym zdecydowaniem, niż Vex chce mieć. Wyspy mają też inne stałe elementy, między innymi Elise, Gwen i Karthus, choć żaden z nich nie podziela szczególnej niechęci Vex do dobrego nastroju innych.