Riven

Riven heeft geen thuisland meer, en die afwezigheid definieert haar meer dan welke titel dan ook.

Ze was ooit een zwaardmeester in de warhosts van Noxus, een soldaat die haar rang verdiende door overtuiging en brute efficiëntie in plaats van geboorte of gunsten. Die staat van dienst leverde haar een legendarisch runenzwaard op, samen met een eigen warband om ten strijde te leiden. Het was de invasie van Ionia die dat allemaal tenietdeed. Wat ze ook zag of werd bevolen te doen aan dat front, iets in haar geloof in het rijk dat ze zonder vragen had gediend, brak. Ze verbrak elke band met Noxus die nog restte. Nu leeft ze als balling in het land dat ze ooit probeerde te veroveren, zonder een zaak om de verloren zaak te vervangen — zelfs terwijl geruchten zich verspreiden dat Noxus zelf is herbouwd tot iets nieuws.

Haar kit vecht als iemand die niets meer te verliezen heeft. Runic Blade laadt op bij elke ability cast, en haar basisaanvallen verbruiken die ladingen voor extra schade. Broken Wings laat haar tot drie dash-aanvallen snel na elkaar ketenen, waarbij de laatste nabije vijanden terugstoot. Ki Burst volgt met een burst die alles dichtbij beschadigt en verdooft. Valor geeft haar een korte stap vooruit die inkomende schade blokkeert, handig om afstand te dichten of te ontsnappen. En Blade of the Exile, haar ultimate, versterkt haar wapen met bonus Attack Damage en Range, en geeft één gebruik van Wind Slash, een aanval op afstand waarmee ze een gevecht kan afmaken, zelfs van buiten melee-bereik.

Ze heeft geen resourcebalk om te beheren, wat past bij een personage dat al alles wat haar ooit definieerde — rang, natie, zaak — heeft afgeworpen. Wat overblijft is het zwaard, en het gevecht voor haar. Elders op het roster blijven figuren zoals Ambessa en Cassiopeia trouw aan Noxus, het rijk dat Riven achterliet.