Annie

Annie ziet eruit als een kind omdat ze er een is, wat alles wat ze verder is des te moeilijker te begrijpen maakt. Niets aan haar uiterlijke manier van doen waarschuwt iemand voor wat ze werkelijk kan totdat het al te laat is om er nog iets aan te hebben.

• Een magiër geboren met pyromantische kracht die haar jaren ver te boven gaat
• Een buitenbeentje zelfs naar de maatstaven van de bergen bij Noxus waar ze opgroeide
• Een jeugd bepaald door emotionele uitbarstingen die als vuur naar buiten kwamen voordat ze leerde ze te beheersen
• Een metgezel in Tibbers, de teddybeer die ze als een brandende beschermer kan oproepen
• Een zwerver die de eeuwige onschuld van de kindertijd nooit helemaal achter zich liet

Ze noemt haar vuur nog steeds speelse trucjes, en in zekere zin klopt die framing: Disintegrate slingert een met mana doordrenkte vuurbal die zijn eigen kosten terugbetaalt als hij het doelwit afmaakt, Incinerate veegt een vuurkegel over iedereen die te dicht bij elkaar staat, en Pyromania beloont haar simpelweg voor het casten van genoeg spreuken op een rij in plaats van voor een uitgebreide voorbereiding, waarbij haar volgende spreuk degene raakt die hij aanraakt verlamt. Molten Shield geeft haar of een bondgenoot een uitbarsting van snelheid en een schild dat terugbrandt op iedereen dwaas genoeg om te blijven slaan, en Summon: Tibbers verandert haar favoriete speeltje in de grootste dreiging op het veld, een beer die zelfstandig vecht en alles verbrandt wat bij hem in de buurt blijft hangen. Terwijl ze door de donkere bossen bij Noxus dwaalt op zoek naar iemand om mee te spelen, draagt ze een soort gevaar dat niets met opgroeien te maken heeft, en dat is precies waarom het mensen meestal overvalt. Iedereen die een eenvoudige magiër verwacht, leert snel dat Annie’s dreiging niet zit in hoeveel kracht ze heeft, maar in hoe achteloos en hoe snel ze ernaar grijpt.