Akshan

Akshan werkt vanuit de schaduwen in plaats van vanaf de frontlinie, en blijft onopgemerkt tot het moment dat hij ervoor kiest gezien te worden. Hij beschouwt stealth als een vak, eentje die draait om het timen van zijn terugkeer in plaats van een gevecht volledig te vermijden, en hij beweegt zich door gevaar met een vertrouwen dat meer als charisma dan als roekeloosheid overkomt.

Zijn gevoel voor rechtvaardigheid is persoonlijk en redelijk letterlijk: kwaaddoeners krijgen antwoord op wat ze hebben gedaan, en Going Rogue markeert iedereen die een van zijn bondgenoten doodt als een doelwit waar de rekening mee vereffend moet worden. Als het hem lukt die gemarkeerde vijand uit te schakelen, laat zijn passive hem de gevallen bondgenoot terugbrengen in plaats van hem simpelweg te wreken, wat een zeldzamer soort rechtvaardigheid is dan de meeste vigilantes bieden. Dirty Fighting voegt extra schade en een schild toe aan elke derde treffer tegen een champion, en zijn basisaanvallen vuren daar bovenop een extra schot af, dus een gevecht tegen hem sneeuwbalt meestal sneller op dan de opening suggereert.

Avengerang en Heroic Swing zijn gebouwd op mobiliteit rond een gevecht in plaats van er middenin te staan, waardoor hij kan toeslaan en herpositioneren voordat iemand hem vast kan pinnen; de grappling hook laat hem ruim rond terrein slingeren en onderweg vuren, om dan vroeg los te laten of eraf geslagen te worden als hij iets solides raakt. Comeuppance verandert een lange lock-on in één enkele afrekenschot dat meeschaalt met hoeveel health het doelwit mist in plaats van hoeveel armor het draagt. Hij opereert vanuit Shurima, een setting die het verslag beschrijft als een begraven rijk waarvan de oude god-warriors beginnen te ontwaken, wat zijn eenmansstrijd tegen schurken een veel groter decor geeft dan anders het geval zou zijn. Andere figuren die aan diezelfde woestijn verbonden zijn, waaronder Azir, hinten naar hoeveel er wakker wordt onder het zand waarover hij loopt.