Ionia

Oorlog hertekent zelden een filosofie, maar eeuwen ervan hebben het zelfbeeld van deze provincies stilaan hervormd. Oude leringen stelden dat de fysieke en de geestenwereld in balans moesten blijven, eerder verzorgd dan bevochten; een invasie en de lange nasleep ervan lieten een generatie achter die meer gewend is een zwaard te trekken dan erop te vertrouwen dat die balans vanzelf standhoudt.

Een orde bekend als de Kinkou houdt nog steeds vast aan de oudere weg, en werkt vanuit de schaduwen om te voorkomen dat de fysieke wereld en de geestenwereld in elkaar overlopen, in plaats van zelf gebied op te eisen. Shen, het Oog van de Schemering genoemd, is een naam die leest als een functieomschrijving: iemand die permanent gelegerd is aan de grens die hij bestaat om te bewaken, en juist vertrouwd wordt omdat hij er geen erkenning voor vraagt.

Enkele andere champions van de regio dragen die oudere balans op zachtere manieren verder:

• Karma, de Verlichte, draagt herinneringen aan vorige levens in zichzelf mee
• Rakan, de Charmeur, beschouwt loyaliteit en performance als hetzelfde instinct
• Lillia, de Verlegen Bloesem, is een geest die te onzeker is over zichzelf om haar eigen kracht op te merken
• Hwei, de Visionair, schildert emotie tot iets dat bijna een levend wapen is

Anderen werden gevormd door het vechten in plaats van de filosofie. Yasuo, de Onvergeven, en Irelia, de Bladdanseres, dragen allebei een verdriet dat elke les over harmonie voorafgaat, en beiden lossen het van dichtbij op, blade to blade, in plaats van via debat. Zed, de Meester van de Schaduwen, verbrak de terughoudendheid van de Kinkou volledig en besloot dat het verdedigen van de regio betekende dat hij de verboden technieken moest gebruiken die de orde juist bestaat om in te tomen. Kayn, de Schaduwmaaier, en de gemaskerde Akali, ooit zelf deel van diezelfde orde, lieten die allebei achter zich om redenen waar de provincies nog steeds over twisten, elk ervan overtuigd dat de oude regels niet meer passen bij het gevecht voor hen.

Niemand van hen is het eens over wat harmonie zou moeten kosten. Wat ooit een enkele, vaste manier was om de fysieke en spirituele werelden in balans te houden, is uiteengespat in meerdere concurrerende antwoorden, aangehangen door krijgers, monniken en ballingen die geen gemeenschappelijke leermeester meer delen. De oude vrede is verdwenen; iets anders moet de lege plek vullen, en deze provincies hebben nog niet besloten wat dat zal zijn.