Jhin

De meeste moordenaars proberen te verbergen wat ze hebben gedaan. Jhin voert het op. Hij behandelt moord als een podiumkunst, compleet met rekwisieten, timing en een publiek wiens afgrijzen hij als onderdeel van het voltooide werk beschouwt.

Nadat hij gevangen was gezet in Ionia, werd Jhin stilletjes vrijgelaten door figuren die in de schaduw van de eigen heersende raad van de regio opereerden, en nu dient hij als hun instrument wanneer er een boodschap moet worden afgeleverd. Die boodschap is altijd dezelfde: terreur, geleverd met theatrale precisie. Ionia is ook de thuisbasis van andere, veel minder monsterlijke figuren, waaronder Karma, wat alleen maar onderstreept hoe ver Jhin is afgedreven van alles wat op de betere instincten van de regio lijkt.

Zijn wapen, Whisper, bepaalt het ritme van alles wat hij doet: vier schoten, afgevuurd in een vast en weloverwogen tempo, waarbij de laatste altijd wordt bewaard voor iets wreedaardigers dan de rest. De rest van zijn kit is rond datzelfde aantal opgebouwd:

• Dancing Grenade — een patroon dat tussen maximaal vier doelwitten stuitert en met elke kill die het scoort aan kracht wint.
• Deadly Flourish — een schot op lange afstand dat elke champion vastzet die recentelijk door Jhin of zijn bondgenoten is geraakt.
• Captive Audience — een onzichtbare val die openbloeit tot een vertragende, schade veroorzakende uitbarsting van bloemblaadjes.
• Curtain Call — zijn ultimate, die Whisper verandert in een gemonteerd kanon dat vier schoten op extreme afstand kan afvuren.

Elk element ervan is gebouwd rond ontkenning en onthulling, ingetogenheid gevolgd door spektakel. Jhin vecht niet zozeer, hij componeert, en hij verwacht dat wie het treffen overleeft het zal herinneren als de show die het altijd al had moeten zijn, opgevoerd voor een publiek dat nooit gevraagd heeft om aanwezig te zijn.

Hij wordt geclassificeerd als een marksman met de gevoeligheden van een mage, gebruikmakend van mana in plaats van de gebruikelijke attack-speed-gedreven middelen van de rol, en elk onderdeel van zijn ontwerp versterkt hetzelfde idee van schaarste die in spanning wordt omgezet. Vier schoten, nooit meer, dwingen hem elk ervan te laten tellen, en diezelfde discipline loopt door de hele voorstelling die hij eromheen opvoert.