Kassadin

Kassadin begon als een Shurimische gids, niet als soldaat. Hij had uitgebreid over het continent gereisd voordat hij besloot zich te settelen en een gezin te stichten bij een vreedzame stam in het zuiden. Dat gewone leven eindigde op de dag dat de Void zijn dorp verzwolg, en alles wat daarna in zijn verhaal volgt, leidt terug naar dat ene verlies.

Wat Kassadin ongewoon maakt onder degenen die zich tegen de Void verzetten, is dat hij niet wachtte tot die naar hem toe kwam. Hij verzamelde arcane artefacten en technologieën die de meeste geleerden als verboden beschouwen, en bouwde de middelen op om een gevecht te overleven waar de meeste mensen voor zouden vluchten. Zijn bestemming was Icathia, de woestenij waar Void-invalswegen het meest geconcentreerd zijn, en zijn doelwit was Malzahar, de zelfverklaarde profeet die de Void verwelkomt in plaats van zich ertegen te verzetten. Kassadin’s oorlog is op een manier persoonlijk zoals weinig Runeterraanse conflicten dat zijn: hij verdedigt geen natie of geloof, alleen de herinnering aan wat hij verloor, en hij weet dat de strijd hem waarschijnlijk alles zal kosten wat nog rest.

Zijn vechtstijl weerspiegelt die urgentie. Void Stone laat hem magische schade van zich afschudden en recht door vijandelijke linies dringen, handig voor een man met haast. Null Sphere silenceert wat een doelwit ook aan het casten is terwijl het een schild opwerpt uit de overgebleven energie, en Nether Blade verandert zijn gewone aanvallen in korte uitbarstingen van arcane kracht. Force Pulse wordt pas bruikbaar nadat hij genoeg spellcasting in de buurt heeft doorstaan, wat geduld beloont in een gevecht dat hij liever snel beëindigt. Riftwalk, zijn kenmerkende blink, wordt duurder en gevaarlijker naarmate hij er vaker achter elkaar op leunt, een passende prijs voor een man die al bijna alles wat hij had heeft opgebruikt. Net als Kha’Zix is hij gevormd door de Void, al werd die vorming in zijn geval opgelegd in plaats van geschonken, en dat verschil bepaalt bijna alles aan hem.