Demacia

Bu krallığın dört bir yanındaki heykeller disiplini, onuru ve her vatandaşa eşit uygulanan bir yasayı yüceltir; oysa krallığın kendi tarihi, o yasanın dışlamak için inşa edildiği tek şeyi durmadan üretmeye devam ediyor. Demacia’nın egemen öğretisi büyüyü öngörülemez bir tehlike olarak görür; kaydedilmesi, kontrol altına alınması ya da tamamen sürülüp atılması gereken bir şey. Bunu da arkasındaki emri pek sorgulamayan askerler uygular.

Demacia'nın Kudreti olarak bilinen Garen, bu öğretinin bir yüze bürünmüş halidir: sarsılmaz, fiziksel olarak ezici ve elinde kılıçla rahat, çünkü kılıç rahatsız edici sorular sormaz. Işığın Hanımı olan kız kardeşi Lux ise ışık büyüsü yeteneğini, bunun yüzünden onu cezalandırma ihtimali en yüksek olan hanede saklayarak büyüdü; tacın korkmak için var olduğu yanını gizleyerek taca hizmet etti. Zincirsiz Sylas ise aynı korkunun diğer tarafında yetişti — hiç seçmediği bir güç yüzünden çocukken hapsedildi ve Demacia’nın kendi kontrol yöntemlerini ona karşı çevirmek için kaçtı.

Krallığın daha ortodoks figürleri ise ideallerini bu gerilim olmadan ileri taşır. Demacia'nın Timsali Jarvan IV, altındaki her askerden beklediği aynı kuralla liderlik eder. Demacia'nın Kâhyası Xin Zhao, kraliyet soyunu yazılı bir yeminden çok ödenmemiş saydığı bir borç uğruna korur. Demacia’nın Kanatları Quinn ile Çekicin Muhafızı Poppy, sırasıyla krallığın sınırlarında ve efsanelerinde devriye gezer; biri haritanın ötesinden gelen tehditleri avlar, diğeri artık aralarında yürüdüğüne pek az kişinin inandığı bir efsaneyi korur.

Demacia’nın istisnaları arasında bile istisnalar birbirleriyle aynı fikirde değil. Eski büyüyle eski büyüye karşı savaşması için inşa edilen taş muhafız Galio, krallığın pek de yakından incelememeyi tercih ettiği bir çelişkidir. Morgana ile yargıç Kayle bir zamanlar aynı safta duruyordu; adaletin ne kadara mal olabileceği konusunda yolları ayrılmadan önce. Ve ikisi de bunun için birbirini tamamen affetmiş değil. Fiora kendi anlaşmazlıklarını düellonun resmî ritüeliyle çözerken, Vayne kendisininkini tek başına, geceleri ve çok daha az törenle yanıtlar. Bunların hiçbiri heykellerde görünmez. Demacia’yı bir arada tutan şey büyünün yokluğu değil, krallığın ne kadarını fark etmeyi göze alabileceğine dair uzun ve huzursuz bir uzlaşmadır.