Jarvan IV

Lightshield hanedanına doğmak çok az seçenek bırakır ve Prens Jarvan IV, hayatını Demacia'nın varisinden beklediği şeyler ile gerçekte istediği şey arasında dengeleyerek geçirdi: surların ardından bir savaşı izlemek yerine kendi askerlerinin yanında savaşmak. Ulusunun değer verdiği her erdemi temsil etmek üzere yetiştirildi ve büyük ölçüde başarılı oldu, ancak bu çaba her savaş alanı kararında gösterdiği aciliyette kendini belli ediyor.

Bu yükü nasıl taşıdığını tanımlayan iki ilişki var:

• Yanında bir ast değil, eşit olarak savaşan yoldaşı Garen.
• Başkalarını korumayı tercih etse bile onu korumakla yükümlü yeminli gardiyanı Shyvana.

Savaşta da önden liderlik etme içgüdüsü doğrudan kendini gösterir. Martial Cadence, herhangi bir hedefe indirdiği ilk vuruşu cezalandırarak onu geride durmak yerine savaşa girmeye teşvik eder. Dragon Strike hem kaçış hem de giriş hamlesi olarak işler; çünkü onu diktiği Demacian Standard'a doğru çekebilir ya da oraya giderken düşmanları havaya kaldırabilir. Golden Aegis, eski Demacia krallarının hatırasını çağırarak onu korur ve saldırıyı sürdüren herkesi yavaşlatır; sancağıysa ona her savaşta pasif bir avantaj sağlar. Nihai yeteneği Cataclysm, kim olduğunun en net ifadesidir: savaş alanını tek bir hedefin etrafında bir arenaya dönüştüren bir sıçrayışla rakibini yanına hapseder ve savaş sonuçlanana kadar orada tutar. Bunda hiçbir incelik yoktur ve inceliğe de ihtiyaç yoktur — Jarvan’ın geleceğin kralı olarak gücü, en çok ön saflardan başka hiçbir yerde durmayı reddettiğinde görülür.

Hem ceza almaya hem de ceza vermeye hazır bir savaşçı olarak tasarlanan Jarvan, üst koridoru çoğu bruiser'ın bel bağladığı kaynak yerine manayla ayakta tutar; krallara yakışır disiplinini büyü bakımı gibi sıradan bir şeye bağlayan küçük bir detay bu. Bu da, tüm hikâyesi, komuta ettiği askerlerle birlikte kanını akıtmaya razı olmadan miras kalan unvanların hiçbir anlam taşımadığını kanıtlamak olan bir karaktere çok yakışıyor.