Karthus'un Hikâyesi
Bir şarkı genellikle Karthus seni bulmadan önce duyduğun son şeydir, eğer bir şey duyabiliyorsan.
O, Shadow Isles'dan gelen ölümsüz bir ruhtur ve yaşayanlar ne canlı ne de tam olarak ölü bir sonsuzluk fikrinden kaçarken, Karthus bunda yalnızca güzellik bulur. Ona göre ölümsüzlük kaçılacak bir lanet değil, kutlanmaya değer bir birliktir ve ölümlü dünyadaki her görünüşünü bu inancı paylaşmak için bir fırsat olarak görür — genellikle yanında ölümü getirerek.
Aynı sisin içinde kendi acımasız amaçlarını taşıyan diğer Shadow Isles gezginleri, aralarında Kalista da var, ama Karthus intikamdan çok törenle ilgilenir. O bir avcıdan çok bir elçidir; yakınında olma talihsizliğini yaşayan herkese ölümün neşesi saydığı şeyi yayar.
Ölmek bile onu durdurmaz. Death Defied, pasif yeteneği, öldürüldükten sonra kısa bir süre daha büyü yapmasını sağlar; bu, ölümü asla bir son olarak görmeyen bir ruhun tam anlamıyla uygun bir ifadesidir. Lay Waste, gecikmeli ve giderek artan hasarla bir alanı vurur ve izole hedefleri cezalandırır; Wall of Pain, içinden geçen herkesin Hareket Hızını ve Büyü Direncini düşürür; Defile ise yakındaki düşmanlardan enerji çekmesine ve kendi manasını yenilemesine olanak tanır. Ultimate yeteneği Requiem, haritadaki her düşman şampiyona aynı anda çarpmadan önce üç saniyelik bir kanal gerektirir — tek bir savaşın sınırlarını, hele tek bir hayatın sınırlarını hiç önemsemeyen biri için uygun bir kapanış notası.
Mid lane ile sınırlı bir mage olarak oynanır ve Runeterra'daki neredeyse diğer tüm büyücüler gibi manaya bağımlıdır; bu da kitinin geri kalanını karşılaştırıldığında daha da tuhaf hissettirir — en belirleyici özelliği, öldürüldükten sonra savaşa katılmaya devam etmesi olan bir büyücü. Duyanların yalnızca geçerken bahsettiği şarkısı bile ona, ardından gelen sessizlikten daha az önemli görünür.
GaleriKarthus Sanatı


