Lux

Dorastanie w strachu przed własnym światłem

Demacia nie ufa magii, a Luxanna Crownguard dorastała, nosząc w sobie magię, o której nigdy nie mogła bezpiecznie powiedzieć na głos. Naginanie światła przychodziło jej naturalnie, ale strach, który za tym szedł, również — odkrycie oznaczało wygnanie, a wygnanie oznaczało pociągnięcie w dół także szlachetnego nazwiska jej rodziny. Przez lata tajemnica nie była kwestią preferencji, lecz jedyną dostępną strategią przetrwania. Ostatecznie zwyciężył optymizm, bardziej niż ostrożność.

Co jej rodzina wciąż wie tylko częściowo

Lux nigdy nie przestała całkowicie ukrywać swojej mocy; po prostu nauczyła się używać jej po cichu, w imieniu królestwa, które prawdopodobnie odrzuciłoby ją w chwili, gdyby zrozumiało, co tak naprawdę potrafi. Jej brat Garen pozostaje jej bliski mimo wszystkiego, czego między nimi nie powiedziano, a jej więź z Sylasem jest znacznie bardziej zawiła, ukształtowana przez dokładnie ten rodzaj prześladowania magicznych, którego Lux przez całe życie stara się unikać. Jej umiejętności niosą tę samą dwoistość. Light Binding potrafi unieruchomić dwóch wrogów jedną sferą, Prismatic Barrier chroni zarówno w drodze do celu, jak i w drodze powrotnej, a Lucent Singularity sprawdza się równie dobrze jako narzędzie rozpoznania i jako wybuchająca pułapka. Illumination, jej pasywna umiejętność, nagradza cierpliwość, pozwalając nałożonemu celowi otrzymać dodatkowe obrażenia od kolejnego trafienia — całkiem podobnie jak sekret, który w końcu upomina się o swoje. Final Spark, jej umiejętność ostateczna, nawet zapowiada się ostrzegawczym promieniem, zanim nadciągnie ten prawdziwy — rzadki przypadek, gdy Lux decyduje się nie ukrywać tego, co nadejdzie. Ta sama wszechstronność przekłada się na sposób, w jaki się nią gra — dobrze czuje się zarówno samodzielnie na linii środkowej, jak i we wsparciu sojuszników takich jak Jarvan IV, kolejny Demacianin, który na własny sposób pogodził się z sztywnymi oczekiwaniami królestwa. Mana finansuje to wszystko, wydawana ostrożnie przez kogoś, kto przez lata uczył się nie zwracać na siebie uwagi.