Sommige dreigingen zijn te groot voor het leger van welk koninkrijk dan ook, en de Zwarte Nevel is precies dat soort dreiging. De Sentinels of Light ontstonden als antwoord: een groep samengesteld uit heel Runeterra in plaats van uit één natie, verenigd door de overtuiging dat verwoesting moet worden beantwoord met een even grenzeloos verzet. Geen enkele kroon had een zo verspreide reactie kunnen organiseren, en geen enkele probeerde het.
Die rekruteringslogica verklaart waarom de gelederen van de groep zo vaak overlappen met figuren die al buiten elke vaste loyaliteit leefden, mensen voor wie het betreden van het territorium van een vreemde om het monster van iemand anders te bevechten nooit een nieuwigheid was:
- Lucian, de Zuiveraar, wiens titel bijna leest als een missieverklaring voor de zaak en wiens jacht al lang vóór de groep zelf begon.
- Jax, Grootmeester in de Wapens, een vechter die al gewend was om dreigingen te weerstaan die te oud en te vreemd zijn voor gewone soldaten om serieus te nemen.
- Bard, de Zwervende Hoeder, wiens zorgen sowieso nooit door de grenzen van één enkele natie werden beperkt, waarbij kosmische opdrachten voorrang kregen boven de kaart van welk koninkrijk dan ook.
Dezelfde duisternis waartegen de Sentinels werden gebouwd, heeft de neiging om zijn eigen rekruten voor de andere kant voort te brengen. Mordekaiser, de Iron Revenant, Aatrox, de Darkin Blade, en Nocturne, de Eternal Nightmare, vertegenwoordigen allemaal het soort eeuwenoude, oprukkende vijandigheid dat een reactie over heel Runeterra in de eerste plaats noodzakelijk maakt, machten die oud genoeg en hongerig genoeg zijn dat geen enkele grens ze ooit zou kunnen tegenhouden.
Geplaatst tussen die twee uitersten functioneren de Sentinels minder als een conventionele orde en meer als een permanent antwoord op een permanent probleem: waar de verwoesting zich ook verspreidt, zal ze mensen aantreffen die al bereid zijn om onbekend terrein te betreden om het hoofd te bieden, met of zonder uitnodiging van wie de grond ook regeert waar het neerkomt. Lidmaatschap is in die zin minder belangrijk dan bereidheid, en bereidheid is het enige waarover de oprichting van de groep nooit heeft hoeven onderhandelen.