Jax

Sarcasme is meestal geen wapen, maar Jax hanteert het even gemakkelijk als welk vreemd gevormd wapen zich toevallig in zijn handen bevindt. Hij wordt herinnerd, voor zover men zich hem überhaupt correct herinnert, als de laatste bekende wapenmeester van Icathia — een plek die niet langer bestaat in welke vorm dan ook die een bezoek waard is.

Icathia’s val was zelf toegebracht: zijn volk reikte naar macht die het niet begreep en scheurde een pad open voor de Void om door te stromen. Jax en de weinigen die die fout overleefden, legden daarna een stille gelofte af om te waken over wat er nog restte van de wereld, een belofte die hem veel langer in beweging heeft gehouden dan één enkel mensenleven zou toestaan.

Magie is weer in opkomst in Runeterra, en daarmee ontwaakt ook de oude dreiging die Icathia ooit heeft ontketend. Jax behandelt dit minder als een noodgeval en meer als een excuus om mensen op de proef te stellen. Hij zwerft door de wereld met het laatste overblijfsel van het licht van zijn thuisland, en meet elke krijger die hij tegenkomt aan één simpele vraag: zijn ze sterk genoeg om naast hem te staan wanneer het erop aankomt.

Zijn vechtstijl beloont precies dat soort zelfvertrouwen. Relentless Assault bouwt Attack Speed op met elke opeenvolgende slag, Leap Strike dicht de afstand tot elke unit — vriend of vijand — en Empower laadt extra kracht in zijn volgende treffer. Counter Strike laat hem een regen van aanvallen van zich afschudden voordat hij iedereen om zich heen verdooft, en zijn ultimate, Grandmaster-at-Arms, voegt extra magische schade toe aan elke derde treffer terwijl hij midden in het gevecht zijn vastberadenheid versterkt. Het is een kit gebouwd voor iemand die het einde van zijn eigen wereld al heeft overleefd en niet langer veel reden ziet om zich in te houden.

Jax speelt als een top-lane vechter die mana verbruikt in plaats van energie of fury, een vreemde combinatie voor een wapenmeester die verder geen geduld lijkt te hebben voor conventies. Die mismatch tussen wat hij gebruikt om zijn spreuken te voeden en hoe hij daadwerkelijk vecht — op pure agressie door opeenvolgende slagen — is deel van wat hem zo moeilijk voor te bereiden maakt.