Ivern

Niet elke zwerver in Runeterra is volledig menselijk, en Ivern Bramblefoot is daar het bewijs van. Half mens, half boom, hij beweegt zich door de wildernis zoals de meeste mensen zich door bekende straten bewegen, en behandelt elk kreupelhout en elke holte alsof het een bezoek waard is in plaats van er simpelweg doorheen te trekken. Degenen die hem de Green Father noemen, doen dat omdat hij de bossen waarin hij loopt onderhoudt en ze voller en vreemder achterlaat dan hij ze aantrof.

Zijn kennis strekt zich uit tot dingen waar de meeste champions zich nooit mee bezighouden: welke rank luistert, welk wezen een gunst verschuldigd is, welke vlinder te vertrouwen is om een gefluisterd geheim van het ene bosje naar het volgende te dragen. Hij onderhoudt vriendschappen met de dingen die groeien, vliegen en kruipen door de wildernis van Freljord en daarbuiten, en deelt wijsheid uit aan reizigers op een manier die hen doorgaans verwarder achterlaat dan verlicht. Ivern is niet vijandig, precies — hij werkt simpelweg op een tijdschaal en met een logica die bij het bos hoort en niet bij mensen.

Datzelfde gedachtegoed zie je terug in hoe hij vecht. Rootcaller laat hem een vijand vastzetten met een opgeroepen rank, zodat bondgenoten erachteraan kunnen komen, terwijl Brushmaker stukken struikgewas verandert in hinderlagen die iedereen die erin staat bonus­schade opleveren. Triggerseed strekt zijn beschermende instincten naar buiten uit en hult een bondgenoot in een schild dat aanvallers straft als het onaangeroerd blijft. Wanneer het moment om iets groters vraagt, roept hij Daisy op, een Sentinel die nauw genoeg met hem verbonden is om zijn bevelen in een gevecht op te volgen. Niets aan Ivern leest als verovering; hij cultiveert in plaats van opeist, en het bos is zowel zijn thuis als zijn zaak.

Mechanisch gezien is Ivern gebouwd als een support die net zo makkelijk kan uitwijken naar de midlane, waarbij hij net als de meeste andere spellcasters op mana teert, ook al lijkt er verder weinig aan hem op een conventionele mage. Zijn passief, Friend of the Forest, zorgt ervoor dat hij nooit slaags raakt met niet-epische junglemonsters en laat hem in plaats daarvan magische groves op kampen laten groeien in plaats van ze leeg te maken zoals elke andere jungler zou doen. Laat je ze lang genoeg staan, dan bevrijden die groves het monster binnenin volledig — nog een klein gebaar van vriendelijkheid van een champion die lijkrachtens zijn aard geen stuk wildernis achterlaat in slechtere staat dan hij het aantrof.