Cho'Gath

Cho’Gath, Runeterra’nın acımasız gün ışığına, geldiği Void’un çalkantısından bu kadar uzakta varır varmaz hissettiği ilk şey açlıktı ve o açlık o günden beri hiç gerçekten dinmedi. Bu, Cho’Gath’ın ne olduğuna dair önemsiz bir ayrıntı değil; neredeyse işin bütün özü bu. The Void’un tüm yaşamı tüketme dürtüsü, en saf ifadelerinden birini bu tek yaratıkta buluyor.

Biyolojisi, yediği her şeyi doğrudan büyümeye dönüştürüyor; kasları kalınlaştırıp yoğunluğunu artırıyor ya da dış kabuğunu, canlı dokudan çok organik elması andıracak kadar sertleştiriyor. Daha fazla büyümek işe yaramaz hale geldiğinde, fazlalık öylece durmuyor; Cho’Gath onu jilet gibi dikenler olarak dışarı atıyor ve avını hemen yemek yerine şişlenmiş halde, sonra yemek üzere bırakıyor.

Kitinin her parçası aynı beslenme ve büyüme döngüsüne oturuyor. Carnivore, Cho’Gath bir kill aldığında Sağlık ve Mana yeniliyor; değerler seviye atladıkça ölçekleniyor. Rupture, menzilden düşmanları havaya fırlatıyor ve yere indiklerinde onları yavaşlatıyor. Feral Scream, bir koni içindeki düşmanları, kitle kontrolü işlevi de görecek kadar yüksek bir çığlıkla susturuyor. Vorpal Spikes, temel saldırılarını bir hat boyunca yayılan ve yavaşlatan bir tehlikeye dönüştürüyor. Nihai yeteneği Feast, tek bir birimi ağır gerçek hasarla bir çırpıda yutuyor ve o birim ölürse Cho’Gath yeniden büyüyor; Carnivore'dan zaten kazandıklarının üzerine kalıcı maksimum Sağlık ekliyor. Kog’Maw ve Bel’Veth gibi Void doğumlu diğer yaratıklar da aynı kökeni paylaşıyor, ancak çok azı onun açlığını Cho’Gath’ın yaptığı kadar gerçek anlamda somutlaştırıyor.

Üst koridorda ya da ortada oynamış, neredeyse tamamen büyü yapmak yerine tüketim üzerine kurulu bir bedene sahip olmasına rağmen Mana’dan faydalanmıştır. Boyut yerine gizlilik ve isabet için tasarlanmış Kha’Zix gibi bir Void doğumlu bile, aynı kökenin Cho’Gath’ın bitmek bilmeyen açlığının yanında duran bir yaratığı ne kadar farklı şekillendirebileceğini gösteriyor.