Pantheon

Aspekt Wojny umarł raz, a coś innego odpowiedziało w jego miejsce.

Atreus nigdy nie miał przetrwać noszenia w sobie Aspektu Wojny, a co dopiero dalej walczyć, gdy moc niebiańska w nim została zniszczona. Cios zdolny strącić gwiazdy z nieba powinien był zakończyć go razem z nią. Zamiast tego przetrwał i z czasem pogodził się z własną śmiertelnością — nie niezwyciężonością boga, lecz uporem człowieka, który odmawia pozostania na ziemi.

Odrodzony jako Pantheon

To, co zrodziło się z tego przetrwania, nazywa siebie Pantheon, choć nie nosi w sobie żadnej z boskich władz, które imię to niegdyś oznaczało. Atreus walczy teraz przeciw bogom, a nie dla nich, używając tego, co zostało z broni upadłego Aspektu, przeciwko samym siłom Targonu — góry wznoszącej się tak wysoko, że muska gwiazdy, domu Aspektów i tajemnic, których żaden śmiertelnik do końca nie rozumie — które go ukształtowały. Inni nosiciele niebiańskiej mocy, w tym Aurelion Sol, Diana i Leona, odpowiadają przed czymś potężniejszym od siebie. Pantheon nie odpowiada przed niczym prócz własnej woli.

Włócznia, która się nie łamie

Ta wola przekłada się bezpośrednio na zestaw umiejętności stworzony zarówno do linii, na której może grać, czyli top lub mid, napędzany maną, a nie resztkami boskiego zapasu. Comet Spear można wyprowadzić z bliskiego zasięgu lub rzucić z dystansu, co daje mu elastyczność w otwieraniu walki. Shield Vault przenosi go doskokiem do celu, zadając obrażenia i ogłuszając go przy lądowaniu. Aegis Assault wysuwa tarczę do przodu, czyniąc go na chwilę niewrażliwym na obrażenia z przodu, podczas gdy raz za razem uderza włócznią — postawa karząca wrogów niechętnych do oskrzydlenia go. Grand Starfall, jego umiejętność ultimate, sprawia, że zbiera się w sobie, po czym wznosi się w niebo i spada jak kometa w wybrane miejsce. Mortal Will, jego pasywna umiejętność, wzmacnia jego następny czar co kilka użyć — cichy odblask niebiańskiej mocy, której już w pełni nie dzierży, lecz nauczył się ją naśladować dzięki czystemu uporowi.