Pantheon

De Aspect of War stierf ooit, en iets anders antwoordde in zijn plaats.

Atreus was er nooit op gemaakt om het herbergen van de Aspect of War te overleven, laat staan om te blijven vechten nadat de hemelse kracht in hem werd vernietigd. Een klap die sterren uit de lucht kon rukken had hem daarmee samen een einde moeten maken. In plaats daarvan hield hij stand, en mettertijd sloot hij vrede met zijn eigen sterfelijkheid — niet de onkwetsbaarheid van een god, maar de koppigheid van een man die weigert te blijven liggen.

Herboren als Pantheon

Wat uit dat overleven tevoorschijn kwam noemt zichzelf Pantheon, hoewel het niets draagt van het goddelijke gezag dat de naam ooit had. Atreus vecht nu tegen het goddelijke in plaats van ervoor, en hanteert wat overblijft van de wapens van de gevallen Aspect tegen de krachten van Targon zelf — een berg die hoog genoeg reikt om de sterren aan te raken, thuisbasis van Aspecten en mysteries die geen sterveling volledig begrijpt — die hem hebben gevormd. Andere dragers van hemelse kracht, waaronder Aurelion Sol, Diana en Leona, antwoorden allemaal aan iets groters dan henzelf. Pantheon antwoordt aan niets dan zijn eigen wil.

Een speer die niet breekt

Dat vertaalt zich direct naar een kit die is gebouwd voor beide lanes die hij kan bezetten, top of mid, aangedreven door mana in plaats van een resterend goddelijk reservoir. Comet Spear kan op korte afstand worden gestoken of van een afstand worden gegooid, wat hem flexibiliteit geeft in hoe hij een gevecht opent. Shield Vault laat hem naar een doelwit dashen, waardoor hij schade aanricht en hen verdooft bij aankomst. Aegis Assault zet zijn schild naar voren, waardoor hij kortstondig immuun is voor schade van voren terwijl hij herhaaldelijk terugstoot met zijn speer — een houding die vijanden straft die hem niet willen flankeren. Grand Starfall, zijn ultimate, laat hem zich bezinnen voordat hij de lucht in springt en als een komeet neerstort op een gekozen locatie. Mortal Will, zijn passive, versterkt elke paar casts zijn volgende spreuk, een stille echo van de hemelse kracht die hij niet langer volledig bezit, maar heeft leren benaderen door pure volharding.