Briar

Black Rose nie rozgłasza swoich porażek, ale Briar jest jedną z nich wcieloną w ciało. Była eksperymentem nieudanym od samego początku — jej żądza krwi tak dalece wymknęła się spod czyjejkolwiek kontroli, że jej twórcy potrzebowali specjalnego dyby, by utrzymać jej szalony umysł skupiony na czymkolwiek.

Lata mijały, a ona wciąż była tak trzymana w Noxus, powstrzymywana, a nie naprawiona. Kiedy w końcu uwolniła się z więzów stworzonych, by ją utrzymać, w głodzie, który nią kierował, nic się nie zmieniło — poza tym, że nie zostało nikogo, kto mógłby nim pokierować. Teraz nie odpowiada przed nikim, goniąc za dowolną mieszanką wiedzy i krwi, ku której prowadzą ją instynkty, i wyraźnie cieszy się wolnością pozwalającą zaspokajać ten głód, nawet gdy okiełznanie go okazuje się trudne.

Jej zestaw umiejętności czyta się tak, jakby dyby nigdy tak naprawdę jej nie puściły. Crimson Curse nakłada krwawienie na wszystko, co trafi, a im niższe ma własne zdrowie, tym więcej się leczy. Head Rush skraca dystans i ogłusza bronią, którą z pewnym czarnym humorem nazywa Heel Wheel of Pain. Blood Frenzy całkowicie zrywa jej ograniczenia i wysyła ją za najbliższym wrogiem czystym instynktem. Chilling Scream to moment, w którym odzyskuje nieco kontroli, wymieniając szał na spowalniający krzyk i osłaniając się przed obrażeniami. Certain Death, jej umiejętność ostateczna, oznacza jednego czempiona jako ofiarę i ciągnie ją prosto do niego, rozpychając wszystkich innych na swojej drodze. Inni Noxianie, tacy jak Darius, cenią siłę jako kwestię zasad; dla Briar nigdy nie była to zasada, tylko głód, którego nikomu nie udało się do końca zamknąć w klatce.

Walczyła na top lane lub czasami mid, działając na Fury zamiast Many — zasobie, który znacznie lepiej odzwierciedla jej narastającą wściekłość niż cokolwiek mierzonego i ładowanego. Wśród rodaków z Noxus, takich jak Ambessa, która dowodzi przez dyscyplinę, Briar jest przypomnieniem, że Noxus produkuje także siły, którymi nikt nie potrafi tak do końca dowodzić.