Anivia

Anivia beschouwt sterven niet als een einde. Als een gevleugelde geest geboren uit ijs en meedogenloze wind heeft ze de cyclus van leven, dood en wedergeboorte vaak genoeg doorlopen dat Rebirth simpelweg is hoe haar kit verwacht dat een gevecht verloopt: fatale schade oplopen, terugkeren naar een ei, op volle gezondheid terugkomen en de volgende confrontatie beginnen alsof de vorige nooit heeft plaatsgevonden.

Eerst hoeder, dan halfgod

De rol betekent meer voor haar dan de goddelijkheid erachter. Ze gebruikt haar elementaire kracht specifiek om iedereen te stoppen die haar thuisland bedreigt, en de stammen van het noorden zien in haar geen verre godheid, maar veeleer een beschermer die toevallig de winter zelf beheerst. Flash Frost bevriest een doelwit voordat het in een bredere uitbarsting ontploft, Frostbite doet extra schade aan alles wat al door dat ijs is afgekoeld, en Glacial Storm laat een vertragende sneeuwstorm neerdalen op iedereen die dicht bij een nest blijft dat ze al heeft opgeëist. Crystallize stelt haar in staat simpelweg een pad af te sluiten in plaats van ervoor te vechten, wat ze net zo vrijelijk gebruikt om haar eigen ei te beschermen als om een indringer te vangen.

Een symbool gemaakt om opgebruikt te worden

Ze vecht met het besef dat elk offer de volgende terugkeer voedt, en dat haar herinnering elke afzonderlijke dood overleeft, wat een vreemde troost is voor de stammen die haar zowel als hoop als als teken van nakende verandering zien. Haar thuis in Freljord deelt ze met andere inheemse figuren, waaronder Ashe, wier eigen stam net zo naar oude legendes kijkt als het noorden naar Anivia kijkt, en Braum, een andere beschermfigure die hetzelfde harde land heeft voortgebracht, elk van hen vervult de aanhoudende behoefte van het noorden aan iets om in te geloven tijdens een lange, zware winter.