Lissandra

Zimniejszy rodzaj magii

Lód w rękach Lissandra przestaje zachowywać się jak zwykły lód. Zamiast po prostu chłodzić swoich wrogów, nagina tę substancję do czegoś bliższego czarnemu szkłu, zdolnemu przebić na wylot wszystko, co stanie jej na drodze, zamiast jedynie odbierać czucie. Ludzie mroźnej północy, którzy to widzą, znają dla niej tylko jedno imię, wypowiadane z lękiem zwykle zarezerwowanym dla wpół legendy, wpół ostrzeżenia: Wiedźma Lodowa.

Epoka, którą faktycznie zamierza nastać

Ten tytuł jej nie oddaje. Lissandra nie jest jedynie groźbą czyhającą w dziczy Freljordu — jest świadomą burzycielką naturalnego porządku, cierpliwie dążącą do epoki lodowcowej, która okryłaby cały świat, nie tylko jej własny zamarznięty dom. Jej zestaw umiejętności odzwierciedla tę ambicję w mniejszej skali. Odłamek Lodu przebija na wylot linię wrogów, spowalniając każdego, kogo dotknie, Pierścień Mrozu unieruchamia każdego, kto zapuści się zbyt blisko, a Lodowa Ścieżka pozwala jej zniknąć i pojawić się tam, gdzie następnie potrzebuje jej walka, zawsze o krok przed pościgiem. Jej umiejętność ostateczna, Mroźny Grobowiec, może zamknąć wrogiego bohatera w lodzie na amen albo uwięzić samą Lissandra, kupując czas na dalsze dążenie do zimy, która nigdy nie ustąpi. Jako mag zbudowany w całości wokół kontroli środkowej alei, zużywa tę manę na zamienianie ciasnych przestrzeni w śmiertelne pułapki dla każdego, kto zawędruje zbyt blisko.

Okrucieństwo wpisane w jej pasywkę

Nawet śmierć nie kończy jej wpływu na walkę. Lodowe Poddaństwo, jej pasywka, zamienia każdego bohatera, który zginie w jej pobliżu, w Mroźnego Niewolnika — zwłoki, które spowalniają pobliskich wrogów, zanim roztrzaskają się od zimna. To drobne, mechaniczne okrucieństwo, pasujące do mag, która już uznała, że reszta świata po prostu jeszcze nie zamarzła wystarczająco. Wojownicy Freljordu, tacy jak Braum i Ashe, znają jej ojczyznę jako coś, co warto chronić; Lissandra zna ją jedynie jako fundament, na którym można budować zimniej.