Amumu

Prostota jest największym atutem Amumu. Przy ocenie trudności wynoszącej zaledwie 3 zapewnia jedno z najbardziej niezawodnych obszarowych kontroli tłumu w grze, dlatego pojawia się jako tank na supportcie i topie, a także w swojej tradycyjnej dżungli. Jego plan nigdy się nie zmienia: trafić Bandage Toss, dolecieć i wcisnąć R w odpowiednim momencie.

Bandage Toss to cała gra w jednym przycisku — bandaż jako skillshot, który ogłusza cel i przyciąga do niego Amumu, służąc zarówno do inicjowania, jak i gankowania. Gdy już znajdzie się w wirze walki, Despair co sekundę wysysa procent maksymalnego zdrowia pobliskich wrogów, dzięki czemu jest zaskakująco skuteczny przeciw tankowatym kompozycjom, a Tantrum pasywnie zmniejsza otrzymywane obrażenia fizyczne i aktywnie zadaje obrażenia wokół niego, a jego cooldown jest skracany za każdym razem, gdy zostanie trafiony. Im bardziej wrogowie skupiają się na mumii, tym więcej Tantrumów rzuca.

Curse of the Sad Mummy to ult, który definiuje teamfighty: każdy wróg wokół niego zostaje owinięty bandażami, otrzymuje obrażenia i jest jednocześnie ogłuszony. W połączeniu z dowolnymi obrażeniami AoE od sojuszników jeden dobrze użyty ult może rozstrzygnąć grę. Jego pasywka, Cursed Touch, po cichu wzmacnia to wszystko — jego podstawowe ataki przeklinają wrogów, przez co otrzymują oni dodatkowe prawdziwe obrażenia z magicznych źródeł, co wzmacnia nie tylko jego własny zestaw skalujący się z AP, ale i każdego maga w drużynie.

Amumu pasuje graczom, którzy chcą wpływu na teamfighty bez mechanicznego obciążenia: trafić jednego skillshota, wchłonąć obrażenia i pozwolić, by resztę załatwiła klątwa. Jego główną słabością jest przewidywalność — jeśli spudłuje bandaż, nie ma drugiego sposobu na inicjację.