Bilgewater

Het eigendom van deze haven wisselt vaker van eigenaar dan de meeste inwoners bijhouden, en wie hem deze maand runt, behoudt die positie zelden via iets formeel als een verkiezing. Fortuinen worden hier gemaakt en verloren op een enkele getijde, en de haven beloont lef boven elke aanspraak op legitimiteit.

Gangplank, de Saltwater Scourge, regeerde de haven ooit volledig en gedraagt zich nog steeds alsof de regeling slechts tijdelijk is onderbroken in plaats van beëindigd. Miss Fortune, de Bounty Hunter, nam daarna een versie van diezelfde autoriteit voor zichzelf, en runt de onderwereld van de haven met aanzienlijk minder geduld voor mannen zoals hij. Twisted Fate, de Card Master, heeft helemaal geen territorium nodig en beschouwt elke kaarttafel in de haven als zijn eigen kleine koninkrijk.

Naast de strijd over wie technisch gezien de baas is, wemelt de haven van mensen die alleen hun eigen redenen hebben om te blijven:

• Graves, de Outlaw, doet elke klus die betaalt en overleeft de meeste mensen die hem inhuren
• Pyke, de Bloodharbor Ripper, jaagt op dezelfde zeelieden die hem ooit voor dood achterlieten
• Illaoi, de Kraken Priestess, dient een god waar de rest van de haven liever niet te diep over nadenkt
• Fizz en Nami beschouwen de wateren van de haven allebei als thuis in plaats van als een bedreiging, op een manier die bijna niemand anders hier voor elkaar krijgt

Zelfs de monsters van de haven hebben hun vaste gasten. Nautilus, Titan of the Depths, sleurt iedereen die hem kwaad deed naar beneden met hetzelfde geduld dat hij heeft sinds het verraad dat hem naar de bodem van de baai bracht. Tahm Kench en Nilah bewegen zich allebei door de haven als krachten die dichter bij mythe dan bij mens staan, de een een deal die geen zeeman zou moeten sluiten, de ander een blade die meer van het gevecht lijkt te genieten dan van de overwinning. De wrok van Nautilus is tenminste nog simpel; Tahm Kench legt zijn voorwaarden nooit uit voordat de deal al bezegeld is, en Nilah haalt net zoveel uit een gevecht als het gevecht haar wil geven.

Niemand in deze haven verwacht eerlijkheid, alleen wat het getij toevallig de volgende keer binnenbrengt, en de haven is al lang opgehouden met doen alsof het anders is. Elke reputatie die hier wordt gemaakt is voorlopig, alleen geldig tot de volgende storm, de volgende rivaliserende kapitein, of de volgende vreemdeling die alles op één hand kaarten durft te zetten.