Gangplank

Een Lege Troon

Bilgewater is altijd een wetteloze haven geweest, het soort plek waar fortuinen en levens veranderen met het getij, en Gangplank heeft jarenlang bewezen dat hij die instabiliteit beter kon berijden dan wie dan ook in de haven. Hij regeert niet langer over de stad die hij ooit bestuurde. Sommigen beweren dat het verliezen van de troon hem alleen maar scherper heeft gemaakt — een onttroonde reaver-koning met niets meer om te beschermen en alles om te bewijzen is volgens de meeste accounts gevaarlijker dan een die comfortabel aan de macht zit. Hij ziet de haven liever doordrenkt in bloed dan dat iemand anders erft wat hij heeft opgebouwd.

Wat hij nog heeft is een pistool, een sabel en een schijnbaar eindeloze voorraad buskruit, en hij gebruikt alle drie met dezelfde botte intentie: terugnemen wat van hem was. Parrrley laat hem een doelwit van een afstand beschieten en goud opzak steken voor elke kill die het oplevert, een gewoonte die past bij een man die succes altijd in buit heeft gemeten. Remove Scurvy laat hem citrus naar binnen werken om crowd control af te branden en zijn eigen wonden te dichten, een knipoog naar de zeer reële gevaren van het zeemansleven. Powder Keg verandert het slagveld in een mijnenveld van verborgen vaten die ontploffen onder zijn aanvallen, en zijn passieve, Trial by Fire, steekt iedereen die hij in melee raakt elke paar seconden in brand.

Bombardement vanaf de Zee

Zijn ult, Cannon Barrage, roept scheepsgeschut op een gekozen stuk grond, vertraagt en beschadigt iedereen die eronder terechtkomt — een herinnering dat Gangplank’s autoriteit in Bilgewater nooit alleen persoonlijk was, het was marine. Als Fighter gebouwd voor de top lane speelt hij minder als een duellist en meer als een siege engine: druk uitoefenen, ruimte ontzeggen, en ervoor zorgen dat elke troon die uiteindelijk in de haven staat, zijn naam het eerst onthoudt. Of hij er ooit weer op zit maakt hem minder uit dan ervoor zorgen dat niemand anders ervan kan genieten in vrede.