Vayne

Shauna Vayne nie walczy o terytorium, chwałę ani sprawę większą od niej samej. Walczy, bo demon zamordował jej rodzinę, a całe życie od tamtej pory poświęciła polowaniu na wszystko, co praktykuje lub tworzy czarną magię. Demacia daje tej misji podatny grunt: kultura królestwa traktuje magię jako coś, czemu nie należy ufać, a w razie potrzeby polować, a prywatna wojna Vayne z potworami i magami idealnie wpisuje się w ten instynkt, choć jej powody są całkowicie własne. Odgrywa rolę strzelca z instynktami zabójcy, równie swobodnie wymieniając obrażenia na linii, co wymykając się samotnie, by dokończyć cel w ciemności.

Działa z cienia, uzbrojona w tę samą kuszę na przegubie i z niewielką cierpliwością do czegokolwiek poza kolejnym zabójstwem, które się liczy. Jej zestaw umiejętności jest zbudowany dokładnie pod takie polowanie:

• Tumble — krótki manewr repozycjonujący, który wzmacnia jej następny atak, choć nie przenosi jej przez ściany.
• Silver Bolts — bełty zakończone metalem toksycznym dla złych istot; trzecie kolejne trafienie w ten sam cel dodaje bonusowe obrażenia skalowane z maksymalnym zdrowiem celu, co czyni przedłużoną walkę szczególnie kosztowną dla tego, kogo postanowiła ukarać.
• Condemn — potężny strzał z kuszy, który odrzuca cel i przybija go do terenu, zadając dodatkowe obrażenia, albo po prostu daje jej przestrzeń do odwrotu, gdy pościg zbliży się zbyt mocno.
• Final Hour — jej ultimate, przyznający bonusowe obrażenia od ataku, krótką niewidzialność podczas Tumble, krótszy czas odnowienia Tumble oraz dodatkową prędkość ruchu z pasywki Night Hunter, która już przyspiesza ją w stronę pobliskich wrogów.

Nic z tego nie jest stworzone do otwartej konfrontacji. Vayne jest krucha z założenia i gra najlepiej, gdy to nie ona inicjuje — czeka, aż presja narodzi się gdzie indziej, zanim wybierze kąt, przygwoździ cel do ściany albo zniknie w środku walki, zamiast wymieniać ciosy na otwartej przestrzeni. To ta sama cierpliwa taktyka, niezależnie od tego, czy jej celem jest zbłąkany mag, czy demon, którego wciąż ściga po tylu latach spędzonych wewnątrz granic Demacia.