Cassiopeia

Z dzieci rodziny Du Couteau Cassiopeia była niegdyś uważana za najmłodszą i najpiękniejszą, opis ten jednak już nie pasuje, odkąd transformacja napędzana jadem sprawiła, że nie wygląda już nic a nic jak szlachetna córka Noxus, którą kiedyś była.

Zmiana ta ma źródło w jej własnej ambicji. Wyruszyła na poszukiwanie pradawnej mocy w kryptach pod Shurima i to, co tam znalazła, znalazło ją pierwsze: monstrualny strażnik grobowca, którego ukąszenie niosło jad dość silny, by odtworzyć ją w całości. To, co się z niej wyłoniło, było żmijokształtnym drapieżnikiem, przebiegłym i szybkim, o spojrzeniu, które potrafi zamienić wroga w kamień.

Utrzymuje jedną więź ze swoim dawnym życiem — jej siostra Katarina pozostaje rodziną, nawet gdy wszystko inne w Cassiopeia zmieniło się nie do poznania. Resztę energii poświęca na manipulacje i powolną pracę nad zdobyciem tego, czego pragnie, pod osłoną nocy. Jej zestaw umiejętności sprzyja temu samemu cierpliwemu okrucieństwu: Zmysł Żmii sprawia, że każdy zdobyty punkt Szybkości Ruchu działa skuteczniej niż u kogokolwiek innego. Trujący Wybuch zatruwa obszar i przyspiesza ją, jeśli trafi bohatera. Miazmat rozkłada chmury trucizny, które spowalniają, unieruchamiają i nadgryzają każdego, kto się w nich zasiedzi. Bliźniaczy Kieł karze zatrute cele najdotkliwiej, lecząc ją o część zadanych obrażeń i resetując się, jeśli cel zginie. Petryfikujące Spojrzenie, jej umiejętność ostateczna, ogłusza każdego, kto patrzy na nią wprost, a jedynie spowalnia tych odwróconych plecami — mechanika w sam raz dla kogoś, czyj sam wzrok jest już bronią.

Gra się nią na midzie, a jej Mana napędza zarówno trucizny, jak i spojrzenie — cierpliwe narzędzia dla kogoś, kto nie musi już nigdzie się spieszyć. Inni Noxianie, tacy jak Annie, władają zupełnie innymi rodzajami zagrożenia, ale transformacja Cassiopeia uczyniła ją najbardziej dosłownie jadowitą z córek imperium.