Wachters op de Naad
De magie van Ionia is nooit een kwestie van simpelweg spreuken casten geweest; ze komt voort uit een doorlaatbare grens tussen de fysieke wereld en het geestenrijk, en die grens moet worden onderhouden. De Kinkou Order bestaat precies voor die taak en werkt vanuit de schaduwen om te voorkomen dat de naad tussen de twee werelden verder scheurt dan eeuwen van oorlog al hebben gedaan. De leden zijn het evenwicht zelf verschuldigd, niet een dorp, tempel of machthebber.
Die missie zet de orde tegenover bijna iedereen, ook andere Ioniërs. Evenwicht is niet hetzelfde als vrede, en een orde die gezworen heeft het equilibrium te bewaren kan niet zomaar partij kiezen wanneer een conflict het dreigt te verstoren, zelfs niet als partij kiezen makkelijker zou zijn en meer vrienden zou opleveren.
Een land dat evenwicht moeilijk maakt
De champions van Ionia laten zien waarom dat evenwicht het verdedigen waard is en waarom het steeds weer glipt. Karma, de Verlichte, en Hwei, de Visionair, vertegenwoordigen twee heel verschillende relaties met innerlijke helderheid: de een kalm en leidend, de ander nog worstelend met wat zijn eigen visioenen hem kosten. Kayn, de Shadow Reaper, belichaamt het kerngevaar van de orde het meest direct: een wapen dat met terughoudendheid gehanteerd hoort te worden, altijd één impulsieve keuze verwijderd van het verslinden van degene die het draagt.
Lee Sin, de Blinde Monnik, en Irelia, de Bladendanseres, vechten beiden met een discipline die evenzeer spiritueel als martialistisch aandoet, terwijl Akali, de Rogueschurk, laat zien wat er gebeurt als iemand besluit dat discipline eerder aan het geweten moet gehoorzamen dan aan het handvest van welke orde dan ook. Zelfs Kennen, het Hart van de Storm, kanaliseert de woede van een geest op de manier waarop het hele doel van de Kinkou ervan afhangt dat geesten en stervelingen naast elkaar bestaan zonder dat de een de ander overweldigt.
Tegenover een thuisland dat spiritueel zo wankel is, is vanuit de schaduwen toekijken in plaats van vanaf een troon regeren minder een strategische keuze dan de enige positie die stabiel genoeg is om te behouden.