Tahm Kench

Doki Bilgewater pełne są opowieści o nieznajomych, którzy kupili innemu nieznajomemu drinka, opowiedzieli dowcip i już nigdy ich nie widziano. Tahm Kench, Król Rzeki, to jedno z wyjaśnień, które marynarze podają, gdy ktoś z załogi ginie wśród nadgryzionych przez fale pomostów Bilgewater — bezprawnego portu, w którym piraci, łowcy potworów i przemytnicy ocierają się o siebie, a majątki potrafią odwrócić się w rytm jednego przypływu.

Pod uprzejmością kryje się coś starszego i głodniejszego: demon, który przemierza świat śmiertelników w poszukiwaniu ofiar, żywiąc się cierpieniem, a nie złotem czy ciałem. Porusza się z przesadną dumą, jakby każdy nieuczciwy układ był poniżej jego godności, lecz właśnie ta pewność siebie jest przynętą, która przyciąga każdego, kto pomyli urok z bezpieczeństwem. Jeden ruch jego języka potrafi powalić w pełni opancerzonego wojownika z kilku kroków, na długo zanim ten zorientuje się, co skróciło dystans.

To, co następuje, jest gorsze niż ukąszenie. Połknięcie przez Tahm Kencha oznacza wpadnięcie w bezdenną przestrzeń, z której niemal nie ma powrotu — los, który jego zestaw umiejętności oddaje wprost: gra jako Tank i Support w roli Top lub Support, działając na Manie, a nie na jakiejkolwiek skradzionej witalności. Jego pasywna umiejętność, An Acquired Taste, wkłada w jego ataki ciężar własnej postury, zadając tym więcej obrażeń, im wyższe jest jego całkowite Zdrowie, i nakładając kolejne warstwy, gdy trafia czołgów. Reszta zestawu odzwierciedla mit wprost — Tongue Lash karze każdego schwytanego na dystans i leczy go przy trafieniu czołga, Abyssal Dive pozwala mu zniknąć i wynurzyć się pod tłumem, Thick Skin gromadzi obrażenia, które odrzuca, i zamienia je w tarczę, a Devour to umiejętność, która nadaje legendzie kształt, połykając czołga w całości, by albo zranić wroga, albo ochronić sojusznika. Wśród piratów, łowców i oszustów dzielących z nim wody, w tym Gangplanka, Miss Fortune, Fizza i Illaoi, Tahm Kench jest tym, którego prawdziwej natury nikt nie potrafi do końca rozgryźć — i ta niepewność jest dokładnie tym, czego sobie życzy.