Swain

Kaleka, który przejął imperium

Jericho Swain rządzi Noxus, imperium, które szanuje tylko siłę, mimo że stracił lewą rękę i niemal życie w wojnach na Ionii. Upadek powinien położyć kres jego ambicjom. Zamiast tego powrócił z demonicznym zastępstwem utraconej ręki i przejął tron dzięki czystej bezwzględności, obracając logikę samego imperium przeciwko niemu.

Generał, który widzi to, czego inni nie potrafią

Swain wciąż dowodzi z pierwszej linii, co jest nietypowe dla władcy o jego poziomie politycznej kontroli, i nie wynika to z lekkomyślności — wypatruje ciemności, którą tylko on potrafi dostrzec, uchwyconej w strzępach informacji zbieranych przez kruki żerujące na ciałach pozostawionych po każdej bitwie. To niepokojący sposób zdobywania informacji i sprawia, że Swain rozumie nadchodzące zagrożenie lepiej niż ktokolwiek stojący obok niego, za cenę polegania na zmarłych, by w ogóle je zobaczyć.

Wróg najbliżej domu

Cokolwiek Swain rzeczywiście przygotowuje, najgłębszą tajemnicą tego wszystkiego jest to, że prawdziwe niebezpieczeństwo nie jest zewnętrzne — to coś w nim samym. To napięcie przenosi się do jego zestawu umiejętności: jego pasywna umiejętność, Ravenous Flock, sprawia, że jego kruki zbierają Soul Fragments, które go leczą i trwale zwiększają jego maksymalne zdrowie, podczas gdy Vision of Empire oznacza wrogów i dostarcza mu kolejnych tych samych fragmentów. Death’s Hand przebija się przez linie wrogów, zadając tym więcej obrażeń, im więcej pocisków trafi, a Nevermove wysyła falę tam i z powrotem, unieruchamiając każdego, kogo złapie, zanim pozwoli Swainowi wciągnąć ich do siebie. Demonic Ascension, jego umiejętność ostateczna, sprawia, że dosłownie się przemienia, wysysając zdrowie ze wszystkiego w pobliżu i uwalniając Demonflare, by ukarać każdego, kto wciąż jest blisko. Ma w tym jednego niepewnego sojusznika: LeBlanc, partnerstwo oparte na wygodzie, a nie zaufaniu, pasujące do władcy, który zdaje się gotów wykorzystać każdego, w tym samego siebie.