Camille

Klan Ferros nie wysyła byle kogo, by dbać o sprawną pracę maszynerii Piltover – zarówno na powierzchni, jak i w podziemiach Zaun. To zadanie należy do Camille, jej Głównej Wywiadowniczej, stworzonej i uzbrojonej specjalnie po to, by działać poza granicami, które prawo zwykle respektuje.

Nie definiuje jej jedynie umiejętność, ale standard. Niedbała technika ją zawstydza i traktuje ją jako coś do poprawienia, a nie do tolerowania, zarówno u siebie, jak i u każdego, komu zostanie przydzielona. Jej dążenie do tego standardu przybrało fizyczną formę: powtarzane hekstechowe augmentacje ciała, pogoń za precyzją, tak jak niektórzy gonią za rangą, aż granica między kobietą, którą była na początku, a maszyną, którą się stała, stała się trudna do zlokalizowania dla nikogo, w tym czasem dla niej samej.

Jej umiejętności są w całości zbudowane wokół tej adaptacyjności i przewagi. Adaptive Defenses daje jej tarczę przeciwko temu typowi obrażeń, fizycznemu lub magicznemu, który trafił ją jako ostatni, pozwalając jej dostosować się w trakcie walki do zagrożenia, które ma przed sobą. Precision Protocol ładuje jej następny atak i można go rzucić ponownie dla znacznie większej korzyści, jeśli poczeka na właściwy moment. Tactical Sweep wystrzeliwuje stożek po krótkim opóźnieniu, spowalniając i lecząc się od każdego trafionego na jego zewnętrznej krawędzi. Hookshot przyciąga ją do ściany i wystrzeliwuje od niej, podrzucając każdego, w pobliżu którego wyląduje. Hextech Ultimatum, jej umiejętność ostateczna, zakotwicza pojedynczy cel w obszarze wokół niej, odcinając mu drogi ucieczki tak, jak ona odcięłaby każdą nieefektywność. Inne postacie z Piltover, w tym Caitlyn i Jayce, reprezentują ideały miasta; Camille reprezentuje to, co miasto jest gotowe zbudować, gdy potrzebuje czegoś ostrzejszego.

Grana na top lane lub czasami na midzie, Camille korzysta z many, aby utrzymać swoje wzmocnione ciało w działaniu z precyzją, której wymaga. Podczas gdy wynalazca taki jak Ezreal traktuje technologię Piltover jako zabawkę do eksploracji, Camille traktuje ją jako dyscyplinę, dopracowaną tak, by nic w jej ruchach nie działo się bez celu.