Volibear

Onu hâlâ kutsayan insanlar için Volibear bir fırtına metaforu değildir — bizzat fırtınanın kendisidir. Ölümlüler daha tundrasına ayak basmadan önce Freljord'da, savaşan kabilelerin ve kadim buz büyüsünün hüküm sürdüğü sert, donmuş bir coğrafyada var olmuştu; toprakları ilk şekillendiren yarı tanrılardan biriydi — bölgenin karının hâlâ sakladığı söylenen kadim güçlerden biri — ve onu savunma konusundaki bağlılığı yıllar geçtikçe azalmadı.

Bunun yerine büyüyen şey, sonradan gelenlere duyduğu küçümseme oldu. Volibear, yaratılmasına yardım ettiği topraklara yayılan uygarlığı izledi ve onda yalnızca zayıflık gördü; eski yolların engellediği her şeyin sorumlusu olarak gördüğü bir yumuşaklık. Freljord'un, henüz evcilleştirilmediği ve kanın tereddütsüz akıtıldığı bir döneme geri dönmesini istiyor ve bu dönüşün önünde duran herkese — diş, pençe ve gök gürültüsüyle — karşı savaşmaya hazır. Yaşına ve yarı tanrı statüsüne rağmen, top lane'den çıkan sıradan bir savaşçı-tank gibi oynanıyor; ezdiği her ölümlü şampiyon gibi sade manayı kullanıyor.

Kiti ivme ve cezalandırma üzerine kurulu. Thundering Smash onu bir hedefe doğru hızlandırır ve saldırdığı ilk hedefi sersemletir; Frenzied Maul bir düşmanı ekstra hasar veren ve onu iyileştiren bir takip vuruşu için işaretler; Sky Splitter yavaşlatan bir yıldırım indirir ve patlamanın içinde kalırsa ona kalkan sağlar; nihai yeteneği Stormbringer ise onu altındaki herkesi yavaşlatıp hasar veren bir iniş alanına fırlatır ve bu sırada yakındaki kuleleri geçici olarak devre dışı bırakır, böylece tek bir hücum onun altında kalan şampiyonların çok ötesinde bir savaşı değiştirebilir. Pasifi The Relentless Storm da tüm bunların üzerine eklenir: saldırıları ve yetenekleri saldırı hızı yığınları biriktirir ve sonunda saldırıları yakındaki düşmanlara bonus büyü hasarı da sıçratır. Braum ve Ashe dahil Freljord'un diğer kadim güçleri de aynı donmuş toprakları paylaşır, ancak üzerine inşa edilenlere karşı Volibear'ın nefretini pek azı paylaşır.